گفتند : « تو در خرج و هزينه كردن مال اسراف مىكنى ! » جعفر گفت : پدر و مادرم فدايتان ، همانا خداوند ما را عادت داده است كه او بر من تفضّل كند ، من هم بر بندگانش تفضّل كنم ، پس من مىترسم كه اين عادت را ترك كنم ، خداوند هم لطفش را از من قطع كند ! « 1 » 7 - ابن قتيبه مىگويد : مردى خدمت حسن‌بن على رضى الله عنه آمد تا از او درخواستى بكند ، حسن عليه السلام فرمود : درخواست سزاوار نيست ، مگر در غرامت و زيان طاقت فرسا و يا تنگدستى ذلّت بار و يا خونبهاى كمرشكن ! » آن مرد عرض كرد : من هم نيامدم مگر به خاطر يكى از همين‌ها ! امام عليه السلام با شنيدن سخن آن مرد دستور داد : صد دينار به او دادند ! سپس آن مرد خدمت حسين‌بن على رضى الله عنه آمد ، حسين عليه السلام علّت در خواست آن مرد را پرسيد ، به او نيز جوابى داد ، مانند جوابى كه به برادرش داده بود ! فرمود : « برادرم چقدر به تو داد ؟ » گفت : صدهزار دينار . پس حسين عليه السلام يك دينار كمتر مرحمت كرد و نخواست با برادرش همسان باشد . آنگاه ، نزد عبداللَّه‌بن عمر آمد و از او درخواست كرد ، او هفت دينار داد بدون اينكه چيزى از او بپرسد ! آن مرد گفت : من پيش حسن و حسين رفتم و داستان گفتگوى آنها را با خودش و رفتار آنها را با خود نقل كرد ، پس عبداللَّه بن عمر گفت : واى بر تو ! مرا مىخواهى كنار آنها بگذارى ! آنها سروران و بزرگان علم و ثروتند ! « 2 » .

--> ( 1 ) - عقدالفريد : 1 / 226 . ( 2 ) - عيون الأخبار : 4 / 140